Baraka, dünyanın geçmişine ve geleceğine; onun bize yaptıklarına karşılık bizim ona yaptıklarımıza; içinde yaşadığımız sistemlerin bizi neye dönüştürdüğüne dair yapılan şiirsel bir yolculuk, görsel bir şölen ve bir müzik ziyafetidir. Bunca tezatlıkla, bunca benzerlikle yaşadığımız dünyanın, yaşamlarımızın aslında yeryüzünün bir şiiri olduğunu bize göstermektedir. En ilkel kabileden, en modern(!) topluma kadar yaşamlarımızı sorgulayan bu belgesel, aslında kimin daha ilkel olduğunu ya da daha anlamlı bir hayat yaşadığını bize göstermektedir. Özellikle yürüyen merdivenlerde metro istasyonlarına girip-çıkan, metroya binen-inen insanları gösterdiği sahne mükemmeldir, çünkü bunun ardından hemen bir tavuk çiftliğini gösterir (fragmanda da bu sahneyi göstermektedir), ki oradaki sahneyi de görünce aslında hepimizin yaşamlarımızda birer tavuktan farksız olduğumuzu görürüz. Ve daha nice ayrıntı vardır Baraka’da dünyaya dair, yeryüzüne dair bizim günlük yaşamlarımızda göremediğimiz.
Ve aslında yeryüzüne, dünyaya tercüman olmaktadır bu belgesel; anlamadığımız, anlayamadığımız bu dünyayı anlatmaktadır bize. Çünkü etme bulma dünyası dediğimiz dünyamız “Ne ettim, ne buldum!” demektedir bize, hakkını veremediğimiz dünyamız hakkını aramaktadır artık…
