Mark Helprin'in 1983'te yayınlanan Winter's Tale/ Kış Masalı isimli fantastik romanından, aynı isimle uyarlanan ve romantizm ile fantastiği harmanlayarak sunan bir film Kış Masalı. Sinemasal olarak vasat olsa da anlattığı hikaye itibariyle iyi bir sine-masal sunuyor seyirciye. Bizi etkileyen kısmı da zaten kendi içinde oluşturduğu mitoloji oldu. Ancak, her ne kadar kitabını henüz okumasak da, David Pringle'ın "Winter's Tale"den "Modern Fantasy: The 100 Best Novels" adlı kitabında övgüyle bahsetmesinden romanda anlatılan ve kurulan mitolojik kurgunun filmden çok daha iyi olduğunu anlamaktayız. Bir 19.yy. başlarında diğeri de 2014'te geçen, bir mucizeyle birbirine bağlı iki hikayeyi anlatan filmin en güzel yanı ise tanrı yerine evreni (Universe) koyarak bize maneviyatı bol bir hikaye sunması...
"Ya bir zamanlar gökyüzünde hiç yıldız yoksa?
Ya yıldızlar bizim düşündüğümüz gibi değillerse?
Ya öteden gelen ışıklar, uzak güneşlerden değil de biz meleğe dönüştüğümüzde kanatlarımızdan geliyorsa?
Kaderin her birimize ihtiyacı var. Ve bu dünyanın gerisinde, birbirimize bağlı olduğumuz bir başka dünyada, hepimiz büyük ve dokunaklı bir planın birer parçasıyız. Sihir çevremizdeki heryerde. Sadece bakmalısınız... Bakın! Yakından bakın...
Zaman ve mesaeler bile göründükleri gibi değiller."
"Hepimiz birbirimize bağlıyız. Her bebek içinde taşıdığı mucize ile doğar. Eşsiz bir amaç ile.Ve bu mucize sadece ve sadece tek bir insan içindir. Bizler mucizemizin ait olduğu kişiyi bulmak için kaderimiz rotasında ilerleyen yolcularız. Fakat bilin ki, bizler ışığı ararken karanlık da boş durmuyor. İyi ile kötü arasındaki ezeli mücadele büyük ordular ile değil, her seferinde bir hayat ile verilir."
"Yapmaya çalıştıkları şey tüm gökyüzünü yıldızlarla doldurmak. Yukarıda her bir erdemli ruh için küçük noktalar var."
"- Şarkılar bize der ki; herbirimizin içinde bir mucize vardır. Ve bu mucize yalnızca bir tek kişi içindir ve onunla yakınlaştığımızda, evren uzanarak kaderimizin gerçekleşmesine yardım eder.
- Evren bize yardım mı ediyor? Tam olarak nasıl?
- Evren bize rehber ruhlar yollar. Bazen bir çocuk yoluyla bizimle konuşur. Genellikle hayvan şekline bürünürler. Bunlardan biri Athansor'dur: Doğu'nun Köpeği. Bazen beyaz bir at olarak ortaya çıkar. Belki de bu kız senin mucizenin ait olduğu kişidir. Fakat öyleyse bile bil ki, Kaos'un da ajanları var.
- Sen neden bahsediyorsun? Tanrı ve Şeytan'dan mı? Melekler ve şeytanlardan mı?
- Bunlar yeni çıkan isimleri, evet."
"Tüm bildiğim ona kendimi nasıl kaptırdığım. Suyun altındayken ihtiyacım olan nefesmiş gibi."
"Ben bir yetimim, kibirli olmam. Neden bilmiyorum ama kibirli olman için ailen olması şart."
"Birini ölmesini imkansız kılacak şekilde sevmek mümkün müdür?
Fakat ben bir hırsızım. Bir hayat olsun çalamaz mıyım?"
"Ben yalnızca bir tamirciyim, fakat ya bizler yalnızca makine değil de çalışması için evrenden biraz yardıma ihtiyaç duyan makinelersek?"
"Neden bu kadar çok şey küçük bir kızın hayatını kurtarmak için birlik oluyor. Ya o hiçbirimizden daha çok ya da daha özel değilse? Ya herbirimiz eşsiz isek ve de evren herbirimizi eşit derecede seviyorsa? O denli ki, herbirimiz için yüzyıllar ile oynuyorsa? Ve bazen, bunu görecek kadar şanslı oluyorsak?"
